OGŁOSZENIA                           KSIĘGA GOŚCI                            FORUM                           CZAT ()

  

Strona Główna

HISTORIA

Historia Miasta Historia Gminy  Zabytki              Członkowie AK

GEOGRAFIA

Położenie i przyroda

DEMOGRAFIA

Ludność

WŁADZE

Władze Miasta Rada Miejska

OŚWIATA

ZS w Korszach Przedszkole

KULTURA

Biblioteka Dom Kultury

PARAFIE

Rzymsko-katolicka Prawosławna

ŚWIETLICE

Świetlica Caritas

STOW.

Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom...

SPORT

MKS Korsze

GALERIE

Korsze wczoraj Korsze dzisiaj

ROZKŁAD JAZDY

PKP PKS

AUTORZY

Kontakt

STRONY WWW

Linki

Znaleziska wykonane są głównie z brązu, metalu, bursztynu i szkła. Pochówek koński według badań miał charakter kultowy i związany był z wierzeniami.

Po układzie kości można odczytać ślady walki konia, który próbował się ratować i wydostać. Rytuał był dość okrutny, gdyż konie chowane były, a raczej wpychane żywcem do jamy. Konie chowano jeden za drugim w równych pasach. Głowy skierowane były w kierunku południowym.

TAJEMNICE ZIEMI

Innym ciekawym odkryciem jest pochówek  koński podwójny, odległy w czasie. Z tego wykopaliska zachował się dokładny szkielet dolnego konia wraz z elementami uprzęży. Z badań archeologicznych wynika, że nie jest to cmentarzysko na którym chowano konia i jeźdźca. Dowodzi tego obecność pochówków dziecięcych i kobiecych. Na całym cmentarzu odkryto także jeden pochówek szkieletowy z  zupełnie innego kręgu kulturowego. Analiza materiału wskazuje na obecność kultury wielbarskiej. Niestety  szkielet zachował się w bardzo małym stopniu.

 UNIKALNE  ŚLADY

Odkrycia na stanowisku archeologicznym w Równinie Dolnej, są wielokulturowe i wielofazowe.  Znajduje się na nim przekrój pradziejów ziemi, począwszy od mezolitu poprzez neolit. Odkryte zostały ślady osady neolitycznej i cmentarzyska z okresu wpływów rzymskich. Rewelacją jest też  odkrycie osadnictwa kultury lendzielskiej na naszych terenach.

Obecność tej kultury burzy dotychczasowe opinie na temat zasięgu kultury lendzielskiej na ziemiach naszego kraju.

 Ewa Szyszkowska - Papis

 FOTO (aby powiększyć - kliknij na zdjęcie)

   fot. Ewa Szyszkowska - Papis

 ©2005-2006 Właścicielem strony jest Tomasz Lenkowski. Wszelkie prawa zastrzeżone!
Wykorzystywanie jakichkolwiek części tego serwisu bez pisemnej lub ustnej zgody autorów jest zabronione.

Równina Dolna   

    Równina Dolna (Unter Plehnen). Dawna pruska wieś lokowana w XIV wieku na obszarze 27 włók, dobrze zagospodarowana i rozwijana, gdyż mieszkańcy płacili wysoki czynsz po 42,5 korca żyta, pszenicy i jęczmienia oraz 57 korców owsa. We wsi było także pięć służb rycerskich, a w pobliżu dwie zagrody na prawie chełmińskim. W 1422 roku w Równinie czynne były już 3 karczmy i młyn. Mieszkało tu także 11 zagrodników.

   W 1493 r. ustanowiono w osadzie kaplicę pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Po sekularyzacji Prus w 1525 r. kaplica przejęła rolę ewangelickiego kościoła parafialnego. Ponieważ z czasem osada rozrosła się także po drugiej wyżynnej stronie Gubru, w XVIII wieku powstało urzędowe rozróżnianie obydwu osad, traktowanych jako odrębne – Równina Dolna i Równina Górna. W 1820 r. mowa jest już osobno o Równinnie Dolnej – był to folwark szlachecki, który liczył 4 chałupy i 99 mieszkańców a należał do właściciela majątku w Tołkinach, rodziny von Borke. W II połowie XIX w. właścicielem została mieszczańska rodzina o nazwisku Patzig. W 1913 r. posiadali tam grunty Car Patzig, a później jego syn Hans. Później zaś majątek nabył Curt Scheflrahn (początek lad 20-tych). W 1928 majątek liczył 100 mieszkańców.

   Na prawym brzegu Gubra w dolinie zalewiskowej znajduje się pruskie grodzisko wyżynne zwane od wieków Zamkową Górą. W latach 1955 – 1957 archeolodzy prowadzili badania wykopaliskowe na cmentarzysku pruskim, pochodzącym prawdopodobnie z XIV wieku. Odkryto 2 groby nowożytne, 68 grobów średniowiecznych, 2 groby całopalne z okresu rzymskiego, 10 palenisk i 72 jamy, a w nich wiele przedmiotów zabytkowych składanych w ofierze zmarłym, jak sprzączki, kolczyki, zapinki, dzwonki, paciorki, pierścienie, noże, ostrogi, amulety z pazurów zwierząt, groty, nieco broni. Odkryto także sporo monet sprzed połowy XIV wieku, a wśród nich grosze flandryjskie, krzyżackie kwartniki i brakteaty.

   Grzebano tu ludność pruską pobliskich wsi, składającą się w większości z chłopów i drobnego rycerstwa pruskiego (tzw. Wolnych) zobowiązanego do służby wojskowej i mającego prawo noszenia broni. Prace wykopaliskowe wykazały, że aczkolwiek zmarłych grzebano wedle obowiązujących w XIV wieku, a narzuconych przez Krzyżaków zwyczajów katolickich, to jednak Prusowie zachowali jeszcze wiele dawnych pogańskich zwyczajów. Świadczą o tym zarówno liczne dary grobowe, jak również sposoby ułożenia ciał zmarłych, z reguły głową ku północy, a także niezwykłe kształty bardzo wąskich trumien.

   Po drugiej wojnie światowej utworzono tu państwowe gospodarstwo rolne. W 1973 roku PGR Równina Dolna należał do sołectwa Saduny, gminy Korsze. W 1970 roku w Równinie Dolnej mieszkało 60 osób.

Źródła:

1). „Kętrzyn z dziejów miasta i okolic”; wyd. Pojezierze; Olsztyn 1978r.

2). „Kętrzyn z dziejów miasta i powiatu”; Zofia Licharewa; wyd. Pojezierze; Olsztyn 1962r

Dworek w Równinie Górnej

POWRÓT